Navigate / search

Samen Sterk Zonder Stigma zoekt wijkambassadeurs

Samen Sterk Zonder Stigma zoekt voor een van haar projecten zogenaamde wijkambassadeurs:

mensen die ervaring hebben met verward gedrag (van zichzelf of naasten) en mee willen gaan naar bewustwordingsbijeenkomsten “in de wijk”.
Doel is het geven van informatie over wat het betekent om een psychische kwetsbaarheid te hebben en hoe (zelf)stigmatisering werkt.
En meedenken over wat je als buur, vrijwilliger of winkelier kunt doen voor bewoners met een kwetsbaarheid.

Via deze link is meer informatie te vinden.

 

Fusie met Zelfregiecentrum Nijmegen van de baan

Het Zelfregiecentrum Nijmegen is bijna 5 jaar geleden gestart als samenwerkingsverband tussen vier organisaties die zich bezig houden met het opkomen voor de belangen van kwetsbare mensen: de WIG voor mensen met een lichamelijke beperking en chronisch zieken, Onderling Sterk voor mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB), BWN dat helpt bij bezwaarprocedures rond sociale zekerheid en De Kentering, die zich sterk maakt voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. Wat het Zelfregiecentrum wil, is mensen helpen in het herpakken van de regie over hun eigen leven. Dat sluit goed aan bij de inzet van oudsher van De Kentering om mensen die psychisch kwetsbaarder zijn autonomer en sterker te helpen worden.

Een fusie van de organisaties was beoogd per 1 januari 2018. De BWN heeft in het voorjaar 2017 afgehaakt en inmiddels is ook De Kentering gestopt. In het toewerken naar een fusie bleek de visie van directie en bestuur van het komende ZRC Nijmegen te veel te verschillen van de visie van De Kentering. In de wens vorm te geven aan de organisatie zelf, ervoeren de mensen van De Kentering veel weerstand. De waarden waar De Kentering voor staat, zoals inspraak en initiatieven van onderop, komen in de plannen van het ZRC onvoldoende tot hun recht. Daarom komt er nu geen fusie, al blijft er wel samenwerking bestaan.

Gemeente Nijmegen presenteert nieuw plan Beschermd Wonen

 

Onlangs heeft de gemeente Nijmegen een nieuw plan van aanpak voor Beschermd Wonen en Maatschappelijke Opvang gepresenteerd. Dit plan bevat een aantal maatregelen om de kosten van Beschermd Wonen beheersbaar te houden in de toekomst.

Het belangrijkste doel van het plan is om de instroom van nieuwe cliënten naar beschermde woonvormen terug te dringen. Dit wil de gemeente realiseren door in te zetten op preventie en wijkgerichte ggz. Per wijk (of stadsdeel) moet een uitgebreide zorg- en ondersteuningsstructuur komen om zelfstandig wonende mensen met een psychische kwetsbaarheid te helpen.

Nu nog is het zo dat zorgverleners en instanties die betrokken zijn bij psychisch kwetsbare burgers, zoals sociale wijkteams, huisartsen, FACT-teams en woningcorporaties, soms langs elkaar heen werken. De gemeente wil daarom per wijk of stadsdeel één organisatie in het leven roepen waarin hulpverleners en instanties meer gaan samenwerken. Dit wordt ook wel “wijkgerichte ggz” genoemd. Het doel is uiteindelijk om een zorgnetwerk op te zetten waarbij mensen 24 uur per dag terecht kunnen voor ondersteuning.

Maar hier blijft het niet bij. Met het oog op de toenemende ambulantisering wil de gemeente ook wijken voorbereiden op de komst van psychisch kwetsbare burgers door te investeren in stigmabestrijding. Anders bestaat het risico op sociale uitsluiting en eenzaamheid.

Tot slot onderschrijft de gemeente ook het belang van dagbesteding en werk. Veel mensen met een psychische kwetsbaarheid staan onnodig langs de kant, terwijl ze graag willen werken. Om deze mensen toch een kans te geven, wordt geïnvesteerd in IPS: Individuele Plaatsing en Steun. IPS is een traject waarbij een cliënt bij het werken intensieve coaching krijgt van een trajectbegeleider. De ervaring leert dat mensen hierdoor langer aan het werk blijven en minder snel uitvallen.

Reacties van cliënten en belangenbehartigers op het plan zijn deels positief, deels kritisch. Vooral huidige cliënten Beschermd Wonen zijn bang dat de ambulantisering te snel gaat en dat ook zij moeten gaan verhuizen naar een zelfstandige woning. Een bijkomend risico van te snelle ambulantisering is dat wanneer cliënten zelfstandig zijn gaan wonen en een nieuwe crisis of terugval krijgen, zij niet meer terug kunnen naar hun oude beschermde woonplek. Die is dan al vergeven. Verder speelt in Nijmegen nog het probleem van de beddenafbouw bij Pro Persona, waardoor veel cliënten van Pro Persona terecht komen op de wachtlijst van de RIBW.